Broadcasting with Pathiaris_

Ο όρος kathoey ή katoey γενικά αναφέρεται στα MTF transgender άτομα ή στους θηλυπρεπείς ομοφυλόφιλους άνδρες στην Ταϊλάνδη. Σχετικές φράσεις όπως sao (ή phuying) praphet song («ένα δεύτερος είδος γυναίκας»), ή phet thi sam («τρίτο φύλο»). Η λέξη kathoey θεωρείται ότι έχει Khmer προέλευση. Στην αγγλικείν χρησιμοποιείται συχνά ως ladyboy και έχει γίνει αρκετά διάσημο και στην ίδια την Ταϊλάνδη, εκτός από την Νοτιανατολική Ασία όπου χρησιμοποιείται συχνά ο όρος bakla.

Ο αυστραλιανής καταγωγής καθηγητής σεξουαλικής πολιτικής στην Ταϊλάνδη Peter Jackson ισχυρίζεται ότι ο όρος kathoey χρησιμοποιείτο την προ-μοντέρνα εποχή για να αναφερθεί στους intersexuals και ότι η χρήση του άλλαξε στα μέσα του εικοστού αιώνα για να καλύψει και όλους αυτούς που πραγματοποιούν cross-dressing.

Ο όρος μπορεί να χρησιμοποιείται στους άνδρες που παρουσιάζουν διάφορους βαθμούς θηλυκότητας. Πολλοί kathoeys ντύνονται γυναίκες και προχωρούν σε ορμονική ή χειρουργική επέμβαση (μερική ή ολική) αλλαγής φύλου. Άλλοι kathoeys μπορεί απλά να φορούν make up και χρησιμοποιούν γυναικείους προσδιορισμούς, αλλά ντύνονται ως άνδρες, και είναι πιο κοντά σε αυτό που ο δυτικός πολιτισμός προσδιορίζει θηλυπρεπή ομοφυλόφιλο άνδρα.

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Kathoey

Λίγο χρώμα από καμπαρέ με τους/τις kathoeys:

Gender bender είναι ένας ανεπίσημος όρος που χρησιμοποιείται για ένα άτομο που ενεργά transgresses ή «ενώνει» τους συνήθεις ρόλους των φύλων. Ο Boy George αποκαλείται gender bender γιατί έχει την τάση να φορά make up και ρούχα που θεωρούνται «γυναικεία». Το gender bending είναι κάποιες φορές μια μορφή κοινωνικού ακτιβισμού ως απάντηση στις υποθέσεις ή στις υπεραπλουστεύσεις για το φύλο.

Μερικοί gender benders έχουν έμφυλη ταυτότητα ίδια με το βιολογικό φύλο στο οποίο γεννήθηκαν, αλλά προκαλούν τις κοινωνικές νόρμες των φύλων με την ανδρόγυνη συμπεριφορά και τους μη τυπικούς ρόλους που διέπουν τα φύλα. Οι gender benders μπορεί να αυτό-προσδιορίζονται ως transgender ή genderqueer, επειδή μπορεί να νιώθουν ότι το φύλο με το οποίο γεννήθηκαν είναι ανακριβές ή μη πλήρες για να περιγράψει την έμφυλη ταυτότητα τους.

Μερικοί είναι τρανσέξουαλ και μπορεί να θέλουν να αλλάξουν το βιολογικό τους φύλο με ορμονική θεραπεία ή χειρουργική επέμβαση αλλαγής φύλου, ενώ άλλοι μπορεί να γεννήθηκαν intersexual.

Άλλοι μπορεί να αυτό-προσδιορίζονται ως Two-Spirit ή μέλη του τρίτου φύλου.

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Gender_bender

Ένα documentary για τους Gender Benders:

Σύμφωνα με το μύθο, ο Θεός ανέθεσε στον Άγιο Βισέντε ένα δύσκολο καθήκον. Στην πλάτη του κουβαλούσε ένα σακίδιο γεμάτο με Μούσες και έπρεπε να αφήσει μία σε κάθε πόλη του βασιλείου των Ζαποτέκων.

Όταν όμως ο Άγιος έφτασε στη Χουσιτάν, παραπάτησε, σκόνταψε και όλες οι Μούσες που είχε στο τσουβάλι του, του έπεσαν εκεί. Από τότε η πόλη αυτή του Νοτιοανατολικού Μεξικού γνωρίζει μια απρόσμενη, όχι μόνο για το Μεξικό αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο, σεξουαλική απελευθέρωση.

Οι ομοφυλόφιλοι άνδρες που το επιθυμούν, κυκλοφορούν ντυμένοι γυναίκες, και ζουν μια ζωή μέσες-άκρες όμοια με αυτή των ετεροφυλόφιλων συμπολιτών τους. Στη Χουσιτάν οι Μούσες που κυκλοφορούν στο δρόμο όχι μόνο δεν κρύβουν, αλλά προβάλλουν με κάθε τρόπο την διαφορετικότητά τους. Κι οι συμπολίτες τους, απλά συνεχίζουν το δρόμο τους, χωρίς το θέαμα ενός άντρα που είναι ντυμένος, χτενισμένος και βαμμένος σαν γυναίκα να τους εντυπωσιάζει, να τους προκαλεί ή να τους κάνει να δυσφορούν. Οι ίδιοι(ες) λένε ότι ανήκουν στην κοινότητα των «ατρόμητων», «αυτών που δεν φοβούνται τον θάνατο» και κάθε χρόνο γιορτάζουν την επιθυμία τους και τη χαρά τους να είναι γυναίκες σε μια γιορτή στην οποία συμμετέχει ολόκληρη η πόλη…

Οι ίδιες(οι) λένε: «Στη Χουτσιτάν, οι Μούσες παρουσιάζονται έτσι όπως είναι, σαν Μούσες. Εδώ όλος ο κόσμος είναι όπως θέλει, είναι αποδεκτό. Εμείς, το λέμε ότι είμαστε Μούσες, ποιο είναι το πρόβλημα; Ο άνδρας είναι άνδρας, η γυναίκα είναι γυναίκα, η λεσβία είναι λεσβία και οι Μούσες είναι Μούσες.Υπάρχουμε! Γιατί να κρυφτούμε;»

Η Χουτσιτάν είναι μια πόλη 160.000 κατοίκων που βρίσκεται στο Νοτιοανατολικό Μεξικό. Ανθρωπολόγοι, κοινωνιολόγοι και κάθε είδους επιστήμονες και ερευνητές, προσπαθούν τα τελευταία χρόνια να λύσουν «το μυστήριο της κοινωνίας της Χουτσιτάν», της μητριαρχικής δομής της και της ελευθεριακής κουλτούρας της. Οι περισσότεροι κάτοικοί της, ανήκουν στη φυλή των Ζαποτέκων. Πρόκειται για ιθαγενείς με πλούσια ιστορία και πολιτισμό που μεσουράνησε μέχρι σχεδόν την εποχή όπου επέδραμαν στη χώρα οι Ισπανοί κονκισταδόρες. Οι Ζαποτέκοι δεν συνήθιζαν να προσδιορίζουν το φύλο των ανθρώπων με βάση τις βιολογικές διαφορές τους.

Χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα για αυτό, αποτελεί το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα τα μικρά παιδιά μέχρι την ηλικία των τεσσάρων ετών, δεν τα αποκαλούν «αγοράκι» ή «κοριτσάκι», αλλά «κρία», δηλαδή «πλάσμα», «ον», «ανατρεφόμενο». Και περιμένουν μέχρι το παιδί, μέσω της συμπεριφοράς του να υποδείξει σε ποιόν χώρο θα ανήκει. Τα μικρά αγόρα λοιπόν, που μεγαλώνοντας δείχνουν ότι προτιμούν να είναι γυναίκες, δεν τα απορρίπτουν, απλά τα κατατάσσουν στον χώρο των Μουσών.

Στη Χουτσιτάν, οι μητριαρχικές δομές της κοινωνίας είναι ακόμη ισχυρές. Κι όταν οι άνθρωποι θεωρούν ότι όλοι είναι ίδιοι αφού όλοι προέρχονται από μία Μάνα, όσο κι αν αυτό ακούγεται απλοϊκό στα «δυτικά αυτιά», κανένας, είτε είναι άντρας, είτε γυναίκα, είτε γκέι, είτε Μούσα, δεν λογαριάζεται ως κάτι λιγότερο ή κάτι περισσότερο από τους υπόλοιπους…

Ταυτόχρονα, οι καθολικοί επίσκοποι και εκφραστές της Θεολογίας της Απελευθέρωσης που πέρασαν από τη Χουτσιτάν, άφησαν το περιθώριο στους ιθαγενείς να διατηρήσουν τα στοιχεία της κουλτούρας τους. Η σύμπτυξη των στοιχείων του χριστιανισμού και των εθίμων των Ζαποτέκων, επέτρεψε με τη σειρά της την ύπαρξη μια οπτικής διαφορετικής από αυτήν της αυστηρής καταδίκης της ομοφυλοφιλίας ως μεγάλης αμαρτίας. Κι ο Πάδρε Πάντσο που λειτουργεί σήμερα στην εκκλησία της πόλης, προσφέρει πάντοτε με μεγάλη χαρά την θεία κοινωνία στις Μούσες.

«Tο να είσαι μια Mούσα, σημαίνει να είσαι ελεύθερος, να είσαι ελεύθερος από τα πάντα, να είσαι ο εαυτός σου… Σημαίνει να δουλεύεις για σένα και για τους άλλους, να βοηθάς, πάντα να βοηθάς. Λέει ο κόσμος “μακάρι να είχαμε μια Μούσα! Θα θέλαμε να είχαμε μια Mούσα για να μας βοηθάει”».

Στην κοινωνία της Χουτσιτάν, οι πολίτες δεν προτάσσουν ως υπέρτατο ιδανικό το χρήμα ή το κέρδος. Αντιθέτως, προτάσσουν την ανάγκη της κοινότητας να υπάρχει μέσα από την αλληλοεκτίμηση και την αλληλοβοήθεια. Και οι Μούσες αποτελούν κινητήρια δύναμη αυτής της κοινωνίας.

Εργάζονται σκληρά στηρίζοντας την οικογένειά τους και την κοινότητα. Όπως άλλωστε λένε και οι ίδιες «εδώ οι Μούσες δεν είναι συνώνυμο της πορνείας ή της ακολασίας, είναι συνώνυμο του κόσμου της δουλειάς, του μόχθου…».

Δεν είναι όμως μόνο αυτό, αλλά και «ο γιορτινός τους χαρακτήρας» που κάνει τους συμπολίτες τους να τις εκτιμούν τόσο. Οι Μούσες είναι αυτές στις οποίες οι γυναίκες απευθύνονται ζητώντας στιλιστικές και ενδυματολογικές συμβουλές, συμβουλές για το μακιγιάζ, για το πως θα γίνουν όμορφες για τους άντρες. Οι Μούσες επίσης, είναι αυτές που αναλαμβάνουν τη διακόσμιση των χώρων που θα διεξαχθούν οι γιορτές της κοινότητας, αυτές που πρωτοστατούν στο κέφι και την διασκέδαση…

Στην πολύχρωμη Χουσιτάν,την πόλη που έγινε γνωστή από την παραδοσιακή φορεσιά των γυναικών της όταν την υιοθέτησε ως ένδυμά της η Φρίντα Κάλο, το όνειρο της ανεκτικότητας και της αποδοχής του διαφορετικού έχει γίνει πραγματικότητα εδώ και χρόνια.

Χωρίς εξαγγελίες, χωρίς διακηρύξεις, χωρίς κοινωνικά κινήματα που χρειάστηκε να δώσουν πολυετείς, αιματηρούς κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, χωρίς συγκρούσεις και αψιμαχίες…

Ένα ντοκιμαντέρ για τη χαρά της ζωής και του έρωτα που επικράτησε αβίαστα… επειδή παραπάτησε ο Άγιος Βισέντε.

*Μούσες (Muxes), στη γλώσσα των Ζαποτέκων, λέγονται οι ομοφυλόφιλοι άνδρες που ντύνονται γυναίκες ή όπως λένε οι ίδιες(οι), «οι γυναίκες που γεννήθηκαν κατά λάθος άνδρες».

Ένα ντοκιμαντέρ για τη χαρά της ζωής και του έρωτα που επικράτησε αβίαστα, επειδή παραπάτησε ο Άγιος Βισέντε…

Μια μικρή γεύση απο τις Μούσες της Χουσιτάν‏:

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο από το 4ο συλλεκτικό τεύχος του περιοδικού Forbidden History.

Οι άνθρωποι με τα δυο πνεύματα.

Η ομοφυλοφιλία και η αμφισεξουαλικότητα, το να επιλέγει κανείς να κινηθεί διαφορετικά από τους υπολοίπους ομόφυλούς του/της στην επιλογή ερωτικού συντρόφου, δεν ήταν πάντα κοινωνικά επιλήψιμο, δεν οδηγούσε σε περιθωριοποίηση ή κοινωνικό αποκλεισμό και ούτε χρειαζόταν να αγωνιστεί κανείς για να διασφαλίσει το δικαίωμα να πορεύεται διαφορετικά στην έκφραση της σεξουαλικότητας του. Αντίθετα η παρουσία ανθρώπων που, παρά το βιολογικό τους φύλο προτιμούσαν άτομα του ίδιου φύλου, θεωρούνταν συχνά ένδειξη εύνοιας του πνεύματος. Το πνεύμα ξεχώριζε αυτούς τους ανθρώπους από το σύνολο δίνοντας τους ιδιότητες και δυνατότητες, χρήσιμες για τους ίδιους αλλά κυρίως για τη φυλή τους, την κοινωνική ομάδα στην οποία ανήκαν.

Η δισυπόστατη φύση αυτών των ανθρώπων - ανδρική με γυναικεία - τους έδινε, όπως πιστευόταν, την ικανότητα να γνωρίζουν σε βάθος και τα δύο φύλα, τη συμπεριφορά τους σεξουαλική και κοινωνική, πετυχαίνοντας ένα είδος εσωτερικής ώσμωσης, που για τους άλλους ήταν αδύνατη.

Όμως ακόμα πιο σημαντικό ήταν το γεγονός ότι ένας άνθρωπος με δύο πνεύματα μπορούσε να ταξιδέψει ευκολότερα στον κόσμο των πνευμάτων και των ψυχών, να επικοινωνήσει με μεγαλύτερη ευαισθησία με κάθε ζωντανή ύπαρξη. Η ευαισθησία και η λεπτότητα του πνεύματος του ήταν το φυσικό αποτέλεσμα της δισυπόστατης φύσης του, που τον έκανε δεκτικό και ως προς τη θηλυκή ποιότητα και, άρα, με μεγαλύτερη κατανόηση για όλους τους συνανθρώπους του, καθώς και για εκείνα τα φαινόμενα που φάνταζαν ανεξήγητα στους υπολοίπους.

Σε πολλές φυλές στη Σιβηρία αλλά και στη Βόρεια Αμερική (ο σαμανισμός γεωγραφικά εξαπλώνεται στις περιοχές Βόρεια Αμερική, Νότια Αμερική, Σιβηρία, Ινδονησία και Ωκεανία), ένα μέρος της μαθητείας των Σαμάνων απαιτούσε να ζήσουν σαν να ανήκαν στο αντίθετο φύλο από το πραγματικό τους, υιοθετώντας πλήρως τον τρόπο ζωής, τις ασχολίες και τις υποχρεώσεις του αντίθετου φύλου ακόμα και αν δεν είχαν την παραμικρή ομοφυλοφιλική ή αμφισεξουαλική προδιάθεση ή τάση. Η παράδοση αυτή αποσκοπούσε στο να μάθει ο Σαμάνος να είναι ευέλικτος, προσαρμοστικός, ικανός να περνάει από το αρσενικό στο θηλυκό, από τη ζωή στο θάνατο και το αντίστροφο. Ο ρόλος του Σαμάνου, άλλωστε, δεν ήταν παρά μεσολαβητικός, ανάμεσα στον κόσμο των ανθρώπων και στον κόσμο των πνευμάτων.

Το να είναι ένας Σαμάνος από τη φύση του “άνθρωπος των δυο πνευμάτων” του έδινε από τη γέννηση του δυνάμεις και πλεονεκτήματα, που άλλοι Σαμάνοι προσπαθούσαν να αποκτήσουν μέσα από επίπονη διαδικασία μάθησης και δοκιμασίες.

Οι Σαμάνοι, συχνά, αναφέρονται σε αμφισεξουαλικά και άλλοτε σε ανδρόγυνα όντα και πνευματικούς οδηγούς που συναντούν στα μυητικά ταξίδια τους. Τα όντα αυτά παίζουν καθοριστικό ρόλο στη δραστική αναδιοργάνωση των κατηγοριών που θα συντρίψει και θα διαλύσει τις παλιές αντιλήψεις του Σαμάνου για την πραγματικότητα και θα διευρύνει τους ορίζοντες του/της στις πολλαπλές διαστάσεις της ύπαρξης. Η ομοφυλόφιλη και η ανδρόγυνη παρουσία αποτελούν συχνά, το σημείο εκκίνησης που θα τον/την νομιμοποιεί ως διερμηνέα και ενδιάμεσο σε κοινωνικό και πνευματικό επίπεδο.

Ο Σαμάνος περιδιαβαίνει ανάμεσα στους κόσμους και νιώθει σαν το σπίτι του σε τόπους που δεν ανήκουν εντελώς ούτε στο γνωστό κόσμο, ούτε σε άλλους. Κινείται σε περιοχές αδιευκρίνιστες και συχνά ακαθόριστες, όπου μόνον η ευαισθησία της ιδιόμορφης φύσης του μπορεί να τον καθοδηγήσει και να τον γυρίσει πίσω σοφότερο και ικανό να διαχειριστεί τα προβλήματα της κοινωνίας του.

Ο Σαμανισμός υποχρεώνει τον άνθρωπο που νιώθει το κάλεσμα του να αλλάζει ριζικά τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα. Και όχι μόνον αυτό, αλλά τον υποχρεώνει να αναρωτηθεί για το τι είναι πραγματικό και τι όχι και να επανακαθορίσει μέσα του τις έννοιες του πραγματικού, μέσα από τις ασυνήθιστες εμπειρίες του. Αυτό είναι το πρώτο ζευγάρι αντιθέτων που ο Σαμάνος καλείται να βιώσει και να αντιμετωπίσει στην πορεία του ως μια διαρκή ροή πολικών αντιθέτων. Το πραγματικό και το μη πραγματικό μεταβάλλονται σε πολύ σχετικούς όρους, η σχετικότητα των οποίων κρίνεται κάθε φορά από τα όρια της αντίληψης του Σαμάνου.

Οι Σαμάνοι δηλώνουν μεσολαβητές, διάμεσα ανάμεσα σε θεούς και ανθρώπους. Η έκσταση που βιώνουν οι Σαμάνοι σε φυσικό, συναισθηματικό, ψυχικό και πνευματικό επίπεδο δεν διακρίνεται μόνο για την εκστατική χαρά και το πάθος τους για ζωή, αλλά και για την έντονη θλίψη, την επίπονη εκπαίδευση, τις σκληρές πρακτικές, τους τραυματισμούς και τους αυτοτραυματισμούς. Θεραπευτές ψυχών και σωμάτων, σύμβουλοι των αρχηγών για το κοινό καλό, εξορκιστές και προφήτες, μεσολαβητές ανάμεσα σε ανθρώπους και πνεύματα, ιερείς και μάγοι, είχαν έναν κοινωνικό ρόλο με βαρύνουσα σημασία. Οι άνθρωποι των δυο πνευμάτων αναλαμβάνουν να σηκώσουν στους ώμους τους ευθύνες πολύ πιο σύνθετες και περίπλοκες, που αφορούν την ευημερία και την αρμονία των μελών μιας ολόκληρης φυλής σε πολλαπλά επίπεδα. Το πόσο ικανός είναι ένας Σαμάνος να δίνει συμβουλές στη φυλή για σοβαρά ζητήματα εξαρτάται από το κατά πόσο έχει γίνει κάποιος κοινωνός εκστατικών εμπειριών. Η ιδιαιτερότητα των “ανθρώπων με τα δυο πνεύματα” είναι ότι συνειδητά είδαν τον εαυτό τους ως γέφυρα που ένωνε τα αντίθετα: τον ουρανό με τη γη, το αρσενικό με το θηλυκό, τη μέρα με τη νύχτα, το φως με το σκοτάδι.

Οι άνθρωποι με τα δυο πνεύματα μοιάζουν να περιμένουν την πνευματική ωρίμανση, την ενηλικίωση των ανθρώπων που παίζουν στην αυλή τους, όταν γύρω τους απλώνεται ένας μυστηριώδης, άγνωστος, χαοτικός κόσμος, έτοιμος να εξερευνηθεί από τους εραστές της αυθεντικότητας…

Κάτω από κάθε άρθρο αναφέρει τις πηγές του, μια από αυτές είναι το βιβλίο του W. Williams, The spirit and the flesh: Sexual diversity in American Indian culture, Beacon Press, Boston 1986 το οποίο έχει βραβευθεί Gay Book of the Year Award, American Library Association Ruth Benedict Award, Society of Lesbian and Gay Anthropologists Award.

Σχετικά video:

Οι Etoro είναι μια φυλή στην Παπούα της Νέα Γουϊνέας. Η περιοχή όπου εδράζουν περιλαμβάνει τις νότιες πλαγιές του όρους Sisa, κατά μήκος της νότιας άκρης της κεντρικής οροσειράς της Νέας Γουϊνέας, κοντά στο οροπέδιο Papuan. Είναι ευρέως γνωστοί στους ανθρωπολόγους λόγω της τελετουργικής ομοφυλοφυλίας που ασκούν μεταξύ των νέων αγοριών και των ατόμων της φυλής. Οι Etoro πιστεύουν ότι τα νέα αγόρια πρέπει να λάβουν το σπέρμα των υπερηλίκων τους για να επιτύχουν την ενήλικη αρενοπότητα και να ωριμάσουν κατάλληλα ώστε να γίνουν ισχυροί. Όλοι οι Etoro θεωρούν ότι περιέχουν ένα συγκεκριμένο ποσό της δύναμης της ζωής, οι υψηλότερες συγκεντρώσεις της οποίας περιλαμβάνονται υποθετικά στο σπέρμα. Αυτή η δύναμη ζωής για να περάσει μεταξύ των μελών της ομάδας θεωρούν ότι γίνεται μέσω των σεξουαλικών επαφών. Όπως αναφέρεται, τα νεαρά αγόρια περνούν παίρνουν τη δύναμη ζωής μέσω της σεξουαλικής επαφής. Οι γυναίκες θεωρούνται ότι σπαταλούν τη δύναμη ζωής εάν δεν μείνουν έγκυες μέσω της σεξουαλικής επαφής. Δεδομένου ότι οι ενήλικες γερνούν και οι οργανισμοί τους αποδυναμώνουν αυτό αποδίδεται σε μια μείωση της δύναμης ζωής τους. Η ομοφυλοφιλική συμπεριφορά, ιδιαίτερα ο στοματικός έρωτας, ενθαρρύνεται σε όλη τη νεολαία για τα αγόρια, με διαφορετικούς σεξουαλικούς ρόλους που εκπληρώνονται από τους εφήβους των διαφορετικών ηλικιών. Η ετεροφυλοφιλία επιτρέπεται μόνο κατά τη διάρκεια ενός ευδιάκριτου χρονικού διαστήματος του έτους (περίπου 100 ημέρες) και μόνο σε ορισμένες περιοχές (ούτε στα σημεία όπου κοιμούνται, ούτε στα χωράφια, παρά μόνο στα ξύλα). Μια γυναίκα που απολαμβάνει τη σεξουαλική επαφή υπέρ του δεόντως θεωρείται μάγισσα που προσπαθεί να κλέψει τη δύναμη της ζωής ενός άνδρα. Ομοίως, τα αγόρια που αναπτύσσονται πάρα πολύ γρήγορα υποτίθεται ότι κλέβουν τη δύναμη ζωής από τα άλλα αγόρια. Αν θεωρηθεί υπερβολικά σεξουαλικά πεινασμένος τον θεωρούν επίσης μάγισσα.

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Etoro

Ένα σχετικό video απο μια άλλη φυλή στην Παπούα όπου έχουμε την πλήρη εναλλαγή των συνηθισμένων κοινωνικών ρόλων που διέπουν τα φύλα:

Bigender είναι η τάση να κινείται κανείς ανάμεσα στη θηλυκή και την αρρενωπή τυπική συμπεριφορά φύλου ανάλογα το περιβάλλον, εκφράζοντας μια ευδιάκριτα “γυναικεία” περσόνα και μια ευδιάκριτα “ανδρική” περσόνα, θηλυκή και αρρενωπή αντίστοιχα. Οι bigender είναι ένα υποσύνολο των transgender. Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το τμήμα υγείας του Σαν Φρανσίσκο παρατήρησε ότι, ανάμεσα στην transgender κοινότητα, λιγότερο από το 3% αυτών που ήταν γενετικά άνδρες και λιγότερο από το 8% αυτών που ήταν γενετικά γυναίκες προσδιορίστηκαν ως bigender. Ενώ ένα ανδρόγυνο άτομο διατηρεί την ίδια συμπεριφορά φύλου στις διάφορες περιστάσεις, οι bigenders συνειδητά ή ασυνείδητα αλλάζουν την συμπεριφορά φύλου τους από αρρενωπή σε θηλυκή και το αντίστροφο.

Κάποιοι εκφράζουν την bigender ταυτότητα τους με το crossdressing ή ως drag kings/queens. Άλλοι μπορεί να υιοθετήσουν μια αυστηρώς αρρενωπή, θηλυκή ή ανδρόγυνη εμφάνιση και βιώνουν την εναλλαγή των δύο φύλων σε καθαρά πνευματικό ή λεπτά φυσικό επίπεδο.

Μπορεί να μοιάζει ότι η bigender ταυτότητα συνεπάγεται την αμφιφυλοφιλία αλλά η έμφυλη ταυτότητα και ο σεξουαλικός προσανατολισμός είναι εντελώς ανεξάρτητα.

Για κάποια bigender άτομα, οι όροι ομοφυλόφιλος, λεσβία ή αμφιφυλόφιλος μπορεί να μοιάζουν λιγότερο σχετικές ή ικανοποιητικές λόγω της εστίασης τους στον σεξουαλικό προσανατολισμό.

Ενώ καλλιτέχνες όπως ο David Bowie και ο Boy George (Gender Bender) είναι γνωστοί για την μίξη αρρενωπών και θηλυκών χαρακτηριστικών, καλλιτέχνες που εναλλάσσονται ανάμεσα στην αρρενωπή και τη θηλυκή εικόνα, όπως ο Eddie Izzard, ο Chris Crocker, και η Annie Lennox, ταιριάζουν καλύτερα στην bigender κατηγορία.

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Bigender#cite_note-2

Ο Eddie Izzard είναι βρετανός stand-up comedian και ηθοποιός που έχει κερδίσει δύο φορές τα βραβεία Emmy. Γενικότερα δεν λειτουργεί βάση κάποιου σεναρίου λόγω της δυσλεξίας του. Στις φήμες που τον θέλουν ομοφυλόφιλο αυτός απαντά ως «ετεροφυλόφιλος τραβεστί» ή «αρσενική λεσβία». Προσδιορίζει τον εαυτό τους ως λεσβία παγιδευμένη σε αντρικό σώμα, ως transgender ή ως ένα πλήρες αγόρι και μισό κορίτσι.

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Eddie_Izzard

Η Annie Lennox είναι σκωτσέζα μουσικός. Η Lennox έχει συγκεντρώσει μια προεξέχουσα ακολουθία από τα μέλη της LGBT κοινότητας. Σύμφωνα με το περιοδικό The Advocate, «η διακριτική φωνή της και η προκλητική σκηνική περσόνα της, την έχουν κάνει ένα gay icon μακράς διαρκείας».

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Annie_Lennox